اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. أَمَّا بَعْدُ.
Assalamu’alaikum Warahmatullahi Wabarakatuh. Sampurasun!
Nu ku sim kuring dipihormat, para alim ulama, sesepuh lembur, tokoh masyarakat, wabil khusus ka Bapak [Nama Tokoh], kitu deui sadaya asatidz, asatidzah, para sepuh, sareng sadaya warga masyarakat anu ku sim kuring dipikanyaah. Alhamdulillah, dinten ieu urang tiasa kempel ngariung di ieu tempat dina kaayaan sehat walafiat, muga-muga ieu lengkah urang janten catetan amal soleh di payuneun Allah SWT.
Hadirin sadaya, dinten ieu urang kumpul sakedap kanggo tafakur. Upami urang ningali kana berita di televisi, radio, atanapi média sosial, dunya ieu nuju sering pisan kenging cocoba. Bencana alam dimana-mana; aya banjir, longsor, lini, nepi ka angin puting beliung. Pertarosanana, naha ieu téh ngan saukur kajadian alam biasa? Atanapi aya pesen ti Gusti Allah kanggo urang sadaya?
Dina Al-Qur’an Surat Ar-Rum ayat 41, Allah SWT parantos ngemutan urang sadaya:
Hadirin, ayat ieu jelas pisan. Bencana sanés ngan saukur musibah, tapi téh "teguran" sangkan urang sadaya balik deui ka jalan Allah. Kadang urang hilap, urang ngarasa diri pangkuatna, nepi ka poho ngajaga alam titipan Gusti. Rasulullah SAW ogé parantos ngawanti-wanti dina hadits:
Urang salaku masyarakat désa anu caket sareng alam, tangtos langkung karaos pentingna ngajaga lingkungan. Tatangkalan diteukteukan tanpa aturan, gunung digali tanpa mikir masa depan, ahirna cai hujan teu aya nu nahan, banjir narajang lembur urang. Ieu téh peringatan yén urang kedah introspeksi diri.
Naon hikmahna? Kahiji, supados urang sadar yén dunya ieu lain milik urang salamina. Kadua, sangkan urang langkung caket ka Allah, langkung sering sujud, langkung seueur istighfar. Ketilu, sangkan urang sadaya silih asah, silih asuh, silih asih. Upami aya tatangga kenging musibah, urang kedah nalingakeun. Rasulullah SAW ngadawuh:
Janten, hayu urang jadikeun bencana ieu momentum kanggo ngalereskeun ibadah. Urang ajak kulawarga, ajak murangkalih, ajak babaturan, hayu salat berjamaah, hayu sering ngaos Qur’an, hayu urang jaga lingkungan ku cara nu bijak. Ulah nunggu musibah datang nembe urang eling. Ulah nunggu imah ancur nembe urang sujud.
Cindekna, bencana alam téh mangrupikeun alarm tina rasa nyaah Allah ka urang. Gusti Allah hoyong urang sadaya salamet dunya akhirat. Ku kituna, hayu urang babarengan tobat, istighfar, sareng ngoméan cara hirup urang sangkan leuwih maslahat.
Hadirin nu dipikanyaah, rupina sakitu nu tiasa kapihatur. Muga-muga Allah SWT maparinan hidayah, ngajagi lembur urang sadaya tina sagala marabahaya, sareng ngajantenkeun urang jalmi anu bertaqwa. Hapunten bilih aya kalepatan atanapi saur nu kirang merenah dina sim kuring ngadugikeun ieu materi.
Hayu urang tutup ku doa:
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ