اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ، أَمَّا بَعْدُ.
Dhumateng para alim ulama ingkang kawulo takdhemi, para kiai, para asatidz lan asatidzah ingkang tansah kulo tenggo fatwanipun, wabil khusus dhumateng pangarsa pondok pesantren ingkang kito mulyaaken, ugi mboten kesupen dhumateng sedoyo rencang-rencang santri lan pelajar ingkang dipun rahmati Allah.
Langkung rumiyin, monggo kito ngaturaken raos syukur dhumateng ngarsanipun Allah SWT, ingkang sampun paring kito nikmat iman, Islam, lan kesehatan saenggo kito saged makempal wonten ing majelis ingkang mulyo meniko. Mboten kesupen, shalawat saha salam mugi tansah katur dhumateng junjungan kito, Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kito tenggo syafaatipun wonten ing yaumul qiyamah.
Sederek santri sedoyo, dinten meniko kito mengeti dinten guru. Kulo nyuwun pirso, sinten guru niku? Guru mboten namung tiyang ingkang nulis wonten papan tulis, guru niku "Pahlawan Tanpa Tanda Jasa" ingkang nggadahi tugas mulya, inggih meniko al-anbiyau yuwarritsul ulama, nerasaken tugasipun para nabi kagem nggulawenthah kito dados manungso ingkang beradab.
Allah sampun negesaken wonten ing Al-Qur'an Surat Al-Mujadilah ayat 11:
Leres, ilmu niku kunci! Nanging, saking pundi ilmu niku kito angsal? Inggih saking guru. Guru niku waratsatul anbiya, pewaris para nabi. Nabi Muhammad SAW nate paring dawuh:
Cobi bayangaken, menawi mboten wonten guru ingkang sabar ngajari kito alif-ba-ta, mboten wonten ingkang sabar ngemot polah tingkah kito ingkang kadang mboten karu-karuan, kito niki sinten? Kito namung tiyang ingkang peteng nalaripun! Guru niku kados dene pelita ing tengah dalu ingkang peteng. Piyambakipun mbakar awakipun piyambak kagem madhangi dalan kito supados mboten kesasar.
Imam Syafi'i tau matur:
Nggih, suhbatul ustadz utawi ngabdi dhumateng guru niku syarat mutlak! Santri sing mboten hormat guru, senajan ilmu ne tumpuk-tumpuk, ilmu ne mboten bakal barokah. Barokah niku dudu sepiro akehe ilmu, nanging sepiro manfaat lan ridhone Allah ing dalem ilmu kasebut. Kito niki mboten butuh santri sing pinter nanging sombong, kito butuh santri sing tawadhu', sing nundukaken sirahipun ing ngarsanipun guru.
Dadi santri niku mboten gampil. Kudu siap dipun duko, siap dipun dangu, lan siap dipun didik. Nanging emut, sedoyo niku wujud tresnanipun guru kagem kito. Guru niku kados tiyang sepuh kito piyambak. Menawi guru ndukani, niku tandha piyambakipun mboten kerso kito gesang ing dalan ingkang salah.
Pramila, dinten meniko, monggo kito janji dhumateng awak kito piyambak. Hormati guru-guru kito! Aja pisan-pisan kito wani, aja pisan-pisan kito ngremehake, lan aja pisan-pisan kito nglalekake dongo kagem piyambakipun. Ilmu niku cahaya, lan cahaya mboten bakal mlebet ing ati ingkang kotor amargi mboten hormat dhumateng gurunipun.
Ringkesipun, dinten guru niki dudu namung perayaan seremonial, nanging dinten kagem muhasabah utawi ngaca diri. Sampun sepiro kito nderek perintah guru? Sampun sepiro kito jaga adab kagem piyambakipun? Mugi-mugi kito sedoyo dados santri ingkang tansah angsal ilmu ingkang manfaat, barokah, lan dipun akoni dados muridipun para guru kito dumugi yaumul qiyamah.
Pungkasane, kulo nyuwun dongo, mugi-mugi para guru kito tansah dipun paringi kesehatan, kesabaran, lan dipun paringi balasan ingkang sae saking Allah SWT. Amin.
Dhumateng sedoyo hadirin, kulo nyuwun agunging pangapunten menawi wonten atur ingkang kirang mranani penggalih. Kesalahan niku saking kulo pribadi, lan kesaenan niku sedoyo saking Allah.
رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ