اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيـمِ. اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، وَالصَّـلَاةُ وَالسَّـلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِيْنَ، سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ. أَمَّا بَعْدُ.
قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ الْكَرِيْمِ:
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي.
Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh. Innalhamdalillah, puji syukur geh urang panjatkan ka hadirat Allah SWT, anu parantos masihan kawilujengan ka urang sadaya, nepi ka tiasa kumpul di ieu tempat dina raraga silaturahmi sareung diajar dina danget ieu. Sholawat sareng salam mugi tetep dilimpah curahkeun ka junjungan urang sadaya, Kanjeng Nabi Muhammad SAW, ka kulawargina, ka para sahabatna, sareng ka saha-sahana anu ngiringan tapak laconna dugi ka ahir zaman.
Alhamdulillah, syukur urang ka Allah SWT, anu parantos ngahijikeun hate urang sadaya para ibu-ibu anu mulya, para ibu-ibu pengajian anu sholehah, anu masagi kana pangarti nu jero, nu daradakdar kana amal shaleh. Utamina ka para alim ulama, para kiai, para asatidz, asatidzah, nu ku urang dipihormat, khususna Bapa/Ibu [Sebutkan nama tokoh penting jika ada], sareng sadaya para wargi sadayana. Mugia urang sadaya kalebet jalmi anu dipikacinta ku Allah SWT sareng ku Kanjeng Nabi.
Ibu-ibu anu dirahmati Allah, dina danget ieu urang bade ngajaprak kana hiji tema anu insya Allah bakal ngabukakeun hijab hate urang, kana hiji hal anu sering katinggaleun ku urang, nyaeta ngeunaan Keistimewaan Bulan Shofar. Mungkin sanes hiji hal anu asing, tapi cekap katinggaleun ku urang dina hirup sapopoe. Bulan Shofar, bulan kadua dina kalender Hijriyah, mindeng katinggaleun teu aya nu istimewa, malah aya sababaraha persepsi nu teu hade ngeunaan bulan ieu. Mangga urang luruskeun babarengan, urang palidkeun kabingung, urang tingalian keistimewaanana tina kacamata Islam anu luhur.
Urang sadaya terang, yen hiji tahun teh aya 12 sasih. Allah SWT tos netepkeun ieu sakumaha firman-Na: "Saestuna wilangan sasih di sisi Allah téh aya dua belas sasih, nurutkeun katetepan Allah ping poé Anjeunna nyiptakeun langit jeung bumi, di antarana aya opat sasih anu disucikeun. Éta téh katetepan agama anu lempeng, ku sabab éta ulah nganiaya ka diri sorangan dina opat sasih éta." (QS. At-Taubah: 36). Tina opat sasih anu disucikeun, bulan Shofar sanes kalebet kana sasih-sasih eta.
Nanging, sanes hartosna bulan Shofar teu gaduh hartos, teu gaduh mangpaat. Ibu-ibu, urang kedah yakin, sakabeh naon anu diciptakeun ku Allah SWT teh pasti aya hikmahna. Bulan Shofar teh sanes bulan pikeun urang ulah ngalakukeun nanaon, sanes bulan kalayan kasial, sanes bulan kalayan nasib goréng. Sabalikna, kaistimewaan bulan Shofar teh aya dina sabaraha hal penting anu kedah urang tengetan.
Kahiji, bulan Shofar mangrupakeun hiji kesempatan. Kesempatan kanggo urang ngaramat waktu. Urang kedah sadar, yen waktu téh mangrupakeun kàrunià nu pangageungna ti Allah SWT. Ibnu Qayyim Al-Jauziyyah ngadawuh: "Waktu dina hakékatna leuwih berharga tibatan emas atawa pérak, alatan waktu teu bisa dikembalikan deui lamun geus leungit." Ibu-ibu, kumaha urang migunakeun waktu-waktu dina bulan Shofar ieu? Naha dipake pikeun ngajauhan Gusti? Naha dipake pikeun teu ngalakukeun kahadéan? Atanapi dipake kanggo nambah elmu, nambah amal, nguatkeun kaimanan?
Cobi urang inget kana sabda Kanjeng Nabi Muhammad SAW: "Ulah ngaruksak tina hirup anjeun lantaran kaleungitan dua mangsana, nyaeta mangsana ngalakukeun kahadean jeung mangsana ngalakukeun kahadean." (HR. Bukhari Muslim). Dina bulan Shofar ieu, urang masih dipaparin kasempetan kanggo ngalaksanakeun kahadéan. Urang tiasa ngamalkeun sunnah-sunnah Nabi, ngadzikir, maca Al-Qur'an, miluan pengajian sapertos ayeuna, ngabantos sasama, nyakolakeun atanapi ngurus budak kalayan dibarengan ku niat nu ikhlas, sadaya teh mangrupakeun amal shaleh anu bakal ngajantenkeun hirup urang langkung bermakna.
Kadua, bulan Shofar mangrupakeun mangsa kanggo ngusir prasangka anu teu bener. Aya hadits anu kasbut, Kanjeng Nabi ngadawuh: "Teu aya sanad (nu nyambungkeun ka Kanjeng Nabi) dina fardhu atanapi sanad (nu nyambung kana masalah nu teu aya dasarna)." (HR. Bukhari). Ieu nandakeun yen saha wae anu percaya kana hal-hal anu teu aya dasarna, sapertos nasib goréng di bulan Shofar, eta mangrupakeun hiji kasalahan anu kedah diutusi. Umat Islam kudu yakin kana Qada sareng Qadar ti Allah. Sagala rupa nu kajadian, boh boh hade atanapi goreng, eta tos diatur ku Allah SWT.
Urang kedah ningal kana sabaraha seueur kajadian penting dina sajarah Islam anu kajantenan dina bulan Shofar. Salah sahijina nyaeta kajadian perang Khaibar, anu mangrupakeun salah sahiji kemenangan anu penting pikeun kaum muslimin. Ieu ngabuktikeun, yen bulan Shofar teh sanes bulan kasial, tapi mangrupakeun bulan anu bisa ngandung kajadian-kajadian penting anu ngabawa kamajuan pikeun Islam.
Malah, aya hiji pendapat ti sababaraha ulama, diantarana Al-Hafizh Ibnu Hajar Al-Asqalani, anu netelakeun dina Fathul Bari, yen sababaraha ulama baheula nyebatkeun yen sateuacan Islam, bulan Shofar dianggap bulan anu teu meujeuhna dianggo nikah atanapi ngalakukeun hajatan penting lantaran dianggap bakal aya musibah. Tapi ku ayana ajaran Islam, anu teu mengenal dina kalender hijriyah teh dina urusan muamalah aya tanggal sial, akhirna pandangan eta dileungitkeun. Ieu ngabuktikeun, yen urang kedah ngabenerkeun deuiémutan urang, ninggalkeun takhayul, sarengngku tina ajaran Allah anu murni.
Urang moal nyarioskeun masalah takhayul atanapi hal-hal anu henteu aya dasarna. Urang kedah fokus kana naon anu parantos diajarkeun ku Gusti urang sareng ku Kanjeng Nabi urang. Keistimewaan bulan Shofar teh nyaeta dina diri urang sorangan. Urang tetep salaku mukmin anu kuat, anu ngarasa syukur, anu terus berjuang dina jalan Allah.
Ibu-ibu anu mulya, hayu urang manpaatkeun bulan Shofar ieu ku cara anu positif. Urang tinggikeun deui rasa syukur urang ka Allah SWT. Urang panjatkeun doa-doa urang kalayan ikhlas. Urang tingkatkeun amal shaleh urang. Urang ajarkeun ka budak-budak urang, ka kulawarga urang, yen unggal bulan dina kalender Islam teh penting, unggal momen mangrupakeun kasempetan kanggo ngadeukeutkeun diri ka Allah.
Urang inget deui kana firman Allah: "Jeung saha bae anu takwa ka Allah, Anjeunna bakal maparin jalan kaluar tina sagala kasulitan, jeung Anjeunna bakal maparin rezeki ti arah anu henteu disangka-sangka." (QS. At-Talaq: 2-3). Yakin, saha wae Ibu-ibu anu taat dina bulan Shofar ieu, anu ngalaksanakeun parentah Allah, anu ngajauhan larangan-Na, pasti bakal dipaparin kabagjaan ku Allah SWT.
Hayu urang babarengan ngarubah pamadegan urang ngeunaan bulan Shofar. Urang jadikeun bulan Shofar ieu mangrupakeun bulan pikeun nguatkeun kaimanan, ngalancarkeun amal shaleh, sareng ngajauhan diri tina sagala rasa angker, takhayul, sareng prasangka goréng. Urang sadaya dina kaayaan ridha Allah, sanajan dina bulan naon wae.
Mugia naon anu parantos urang pedar ayeuna tiasa janten bekel kanggo urang sadayana. Urang prak-prakkeun dina kahirupan sapopoe, sangkan hirup urang langkung berkah di dunia sareng di akhirat. Urang mioskeun hate ku kanyaah urang ka Allah SWT, ku cinta urang ka Kanjeng Nabi Muhammad SAW.
Mugi urang sadaya dikuatkeun ku Allah SWT, dibimbing dina jalan anu lempeng, dijantenkeun kulawarga anu sakinah, mawaddah, warahmah, tur bagja dunya akherat. Urang sami-sami ngadoa ka Allah SWT.
Doa penutup:
"Ya Allah, Gusti nu Maha Welas tur Maha Asih, mugi Gusti ngajantenkeun urang sadaya kalebet jalmi-jalmi anu ngartos kana hikmah sasih-sasih dina kalender Islam, kalebet sasih Shofar. mugi Gusti maparin kakuatan ka urang sadaya kanggo ngalaksanakeun sagala parentah Gusti sarta ngajauhan sagala larangan Gusti dina sasih ieu sareng dina sasih-sasih salajengna. Mugi Gusti ngajantenkeun urang sadaya jalmi anu husnul khatimah. Robanā ātinā fī ad-dunyā ḥasanatan wa fī al-’akhirati ḥasanatan wa qinā ‘adhaban-nār. Amin ya Robbal ‘alamin."
Hapunten samudaya kalepatan, boh boh ucapan atanapi lampah. Hatur nuhun kana perhatosanana. Wassalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh.
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ