Cinta Suci dalam Pernikahan Islami

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. أَمَّا بَعْدُ.

Sampurasun! Anu ku sim kuring dipihormat, para sepuh, ajengan, kiai, asatidz, asatidzah, khususna ka sesepuh désa urang anu kasép tur bageur, ogé teu hilap ka bapak-bapak, ibu-ibu, nonoman anu garanteng tur maranis nu parantos hadir di ieu patempatan. Alhamdulillah, urang tiasa kempel ngariung dina kaayaan séhat wal afiat.

Bapak-bapak, Ibu-ibu, dinten ieu téh urang ngabahas perkawis nikah. Nikah mah saé, nikah mah ibadah. Nanging, nikah téh lain saukur hayang bobo bareng atanapi hayang masakan aya nu nyadiakeun. Ari nikah mah "janji suci", sanés "janji hileud" anu bakal robah jadi kukupu terus hiber.

Allah SWT ngadawuh dina Al-Qur'an Surat Ar-Rum ayat 21:

"Jeung di antara tanda-tanda kakawasaan Allah, nyaéta Anjeunna nyiptakeun keur maranéh pasangan hirup sangkan hirup maranéh tengtrem, jeung Anjeunna nyiptakeun rasa asih jeung kanyaah di antara maranéh."

Janten, nikah téh supados "sakinah" atanapi tengtrem. Sanés "sakinah" (saki-na-h) hartina "saki-saki naah" atanapi "silih éjék". Rasulullah SAW ogé ngadawuh:

"Nikah téh sunnahku, saha anu henteu ngalaksanakeun sunnahku, manéhna lain golongan umatku." (HR. Bukhari & Muslim).

Tah, pami parantos nikah, ulah sok paboro-boro jadi "komandan" di bumi. Ibu-ibu hoyong janten "kapolda" (Kapala Polisi Dapur), Bapak-bapak hoyong jadi "presidén" di ruang tamu. Akhirna? Nyaéta perang sadunya di jero imah. Padahal mah, nikah téh silih asah, silih asih, silih asuh. Pami salaki keur ambek, pamajikan ulah kalah cénghar panon, tapi cobaan ku "téh haneut" sareng "goréng tempe". Dijamin, amarah salaki bakal leungit sapada harita.

Sabalikna, pami pamajikan nuju ambek gara-gara uang dapur kurang, salaki ulah kalah ngabibita ku HP. Cukup cepeng pananganna, ucapkeun kecap-kecap anu amis, sanés janji palsu, tapi "janji syurga". Inget, nikah téh ibadah anu pahalana gedé pisan. Tidur nyéngir bari mikirkeun cicilan waé bisa jadi pahala pami niatna lillahi ta'ala.

Dina kahirupan désa mah, kedah silih hargaan. Tong nepi ka urusan ranjang jadi gosip di pos ronda. Masalah imah tangga mah anggeuskeun di kamar, ulah di bawa ka balé désa. Inget dawuhan ulama: "Keluarga sakinah nyaéta keluarga nu bisa ngajaga rusiah masing-masing."

Janten, bapak-bapak, ibu-ibu, hayu urang jaga pernikahan urang. Ulah dugi ka silih tuduh saha anu salah. Pami aya masalah, inget kana janji waktu akad nikah, waktu nyepeng panangan mertua. Éta janji téh disaksian ku Allah, lain ku tukang poto wungkul!

Cukup sakieu anu tiasa kapihatur. Mugi urang sadaya janten keluarga nu dipikaasih ku Allah, tur dikumpulkeun di syurga-Na. Bilih aya saur nu teu kaukur, basa nu teu kareka, sim kuring neda dihapunten samudaya kalepatan, boh bilih aya nu kasinggung haténa, da sim kuring mah sanés bupati, namung tukang ceramah anu masih kénéh diajar.

وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ