اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. أَمَّا بَعْدُ.
Sampurasun. Dupi anu ku sim kuring dipihormat, para alim ulama, para kiai, pangersa ustaz miwah ustazah, khususna Ibu-ibu jamaah pengajian anu insya Allah dimulyakeun ku Allah SWT. Wilujeng patepang, hatur nuhun kana kasumpingan Ibu-ibu sadaya anu parantos ngaluuhan ieu majelis élmu. Sim kuring ngarumaos bagja pisan tiasa patepang raray sareng Ibu-ibu anu pinuh ku sumanget dina néangan rida Allah. Sateuacan urang medar ngeunaan tema dinten ieu, hayu urang sami-sami tumut ka Allah SWT, ngahaturkeun nuhun margi urang masih dipasihan ni’mat iman, Islam, sareng kasehatan sahingga tiasa ngariung di tempat anu barokah ieu. Dinten ieu, urang bakal ngabahas ngeunaan hiji perkara anu paling pokok dina hirup urang, nyaéta Wahdaniat Allah, sifat nu nandeskeun yén Allah téh hiji-hijina, taya nu nyaruaan.
Ibu-ibu anu dirahmati Allah, hakekat tina agama urang téh nyaéta Tauhid, nyaéta ngesakeun Allah. Dina ushuluddin, Wahdaniat Allah téh hartina Allah mustahil boga babaturan, mustahil boga anak, jeung mustahil aya nu nyaruaan dina dzat, sipat, atawa padamelan-Na. Allah SWT ngadawuh dina Al-Qur'an:
لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا
"Lamun seug di langit jeung di bumi aya pangeran lian ti Allah, tangtu duanana bakal ruksak." (QS. Al-Anbiya: 22)
Naha ayat ieu penting? Sabab lamun aya dua pangeran, tangtu bakal aya pasea kapentingan. Tapi buktina, alam semesta ieu saimbang. Matahari teu pernah kabeurangan, kembang mekar dina waktuna, jantung urang ngetak tanpa henti, éta kabéh bukti ayana hiji Panguasa tunggal.
Rasulullah SAW ngadawuh dina hiji hadits anu diriwatkeun ku Imam Bukhari:
Ibu-ibu, naon hikmahna upami urang bener-bener iman kana Wahdaniat Allah? Kahiji, urang bakal méréhan rasa percaya diri salaku hamba. Upami Allah tunggal, maka tempat urang neneda nanya ka saha deui? Ngan ka Allah. Teu perlu sieun ku makhluk, teu perlu sujud ka salian ti Allah, teu perlu percaya kana takhayul atanapi hal-hal anu musyrik. Jalma nu iman kana Wahdaniat Allah, haténa bakal tenang. Sapertos saur Imam Al-Ghazali dina kitab Ihya Ulumuddin:
Cobi lenyepan ku urang saréréa. Sering pisan urang salaku ibu rumah tangga ngarasa hariwang. Hariwang ku rezeki, hariwang ku sakola budak, hariwang ku masa depan. Padahal, mun urang yakin yén nu ngatur sagala perkara téh ngan Allah, naha urang kedah hariwang? Wahdaniat Allah ngajarkeun urang supaya ulah gumantung ka makhluk. Ulah ngarep-ngarep teuing bantuan manusa. Lamun urang masrahkeun sagala urusan ka Allah, insya Allah, Allah bakal cukup sa-sagala urusan urang.
Dina kahirupan sapopoé, praktek Wahdaniat téh nyaéta ikhlas. Ibu-ibu masak keur kulawarga, ngurus bumi, ngadidik murangkalih, éta téh ibadah. Tapi naha ibadah éta téh rék ditujukeun ka saha? Kudu ngan ka Allah. Ulah hayang dipuji ku tatangga, ulah hayang katingali bageur ku batur. Éta téh bagian tina ngesakeun Allah dina niat.
Ringkesna, Wahdaniat Allah sanés ukur teori, tapi cara urang hirup. Lamun urang yakin Allah hiji, urang bakal taat ka hukum-Na, jauh tina syirik, jeung tawakal dina sakabéh kaayaan. Hayu atuh ibu-ibu, urang tanjeurkeun tauhid dina hate urang, urang biasakeun lisan urang maca La ilaha illallah, sahingga nalika urang dipundut ku Allah, nu kaluar tina lisan urang nyaéta kalimah tauhid.
Pamungkas, hapunten bilih aya cariosan anu kirang merenah atanapi kirang kaharti ku Ibu-ibu sadaya. Mugi Allah ngahampura dosa sim kuring, ngahampura dosa Ibu-ibu, sarta ngajantenkeun urang hamba anu istiqomah dina tauhid dugi ka akhir hayat. Rabbana la tuzigh qulubana ba'da iz hadaitana wahab lana min ladunka rahmatan innaka antal wahhab.
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ