Keutamaan Zawiyah Dzikir Thariqah

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِيْنَ، سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ. أَمَّا بَعْدُ. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ الْكَرِيْمِ: {وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيْفَةً وَدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِيْنَ} [الأعراف: 205]. رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي. Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh. Alhamdulillah, pujian anu agung, mugi urang salawasna panjatkeun ka Gusti Allah Subhanahu Wa Ta'ala, anu parantos maparin rahmat, hidayah, sareng kaasih-Na ka urang sadayana. Shalawat sareng salam mugi salawasna dilimpahkeun ka jungjunan urang sadayana, Kanjeng Nabi Muhammad Shallallahu Alaihi Wa Sallam, ka kulawargina, ka para sahabatna, sareng ka umatna anu seja nuturkeun anjeunna dugi ka ahir zaman. Nu ku sim kuring dihormat, para alim ulama, para kiai sepuh, para ustadz, para ustadzah, khususna ka guru urang sadayana (sebutkeun ngaran tokoh/guru anu aya), sareng teu hilap ka sadayana santri-santri pujaan, para calon-calon pemimpin umat, anu ku Allah dipikacinta. Dina kasempetan anu mulia ieu, haté abdi ngarasa bungah anu pohara, tiasa sasarengan ngariung di dieu, nyaksian kaéndahan silaturahim di antara urang sadayana. Hatur nuhun pisan ka sadaya hadirin anu parantos kersa ngaluluwihan waktosna, ngabagi-bagi rasa, pikeun ngaregepkeun pangajen ngeunaan hiji hal anu, bilih ku urang tos ka-lalaworakeun, nyaeta ngeunaan kautamaan tina zawiyah dzikir thariqah. Sadérék-sadérék santri, urang hirup dina jaman anu beurat. Jaman anu pinuh ku godaan, pinuh ku kabingahan dunya anu matak poho kana jati diri urang. Loba di antara urang anu leungiteun arah, leungiteun rasa ngeunaan Gusti Allah. Dzikir, sanajan mangrupakeun parentah anu jelas dina Al-Qur'an, mindeng kapopohokeun ku rutinitas urang sapopoe. [{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا} (الأحزاب: 41)]. "He jalma-jalma anu ariman, inget ka Allah ku pangéling anu loba." Naon hartina dzikir dina kahirupan urang? Dzikir téh lain ukur ngucapkeun kalimah-kalimah panyuci haté, tapi mangrupakeun jembatan pikeun urang bisa ngadeukeutan Gusti nu Maha Suci. Thariqah, minangka jalan spiritual, ngajarkeun ka urang kumaha carana ngamurnikeun jiwa, kumaha carana ngusir karep-karep anu kotor, ngarah hate urang leuwih beunang ku cahayaning Gusti. Zawiyah dzikir thariqah téh témpat anu husus, tempat ngumpulna jalma-jalma anuHoyong deukeut ka Gusti. Di dinya, urang teu ukur ngucapkeun asma-Na, tapi urang ngahadirkeun hate urang, ngahijikeun rasa urang sareng rasa Gusti. Ibu-ibu, bapak-bapak, santri-santri sadaya, ngadzikir di zawiyah thariqah téh ibarat leumpang dina jalur anu geus disadiakeun. Jalur anu tos dihartikeun ku para wali jeung para awliya, jalma-jalma anu geus ngahontal darajat pangluhurna di sisi Allah. Maranéhna ngarasa kieu, "Dina haté téh aya hiji kaperyogian anu teu bisa dipopohokeun, nyaéta kaperyogian ka Allah. Sataun-ataun di dunungan téh ibarat setetes cai dina samudra leupas." (Dikutip tina Suluk Awliya). Nalika urang ngadzikir babarengan, hate urang bakal leuwih gampang pikeun ngarasakeun kanyamanan, ngarasakeun ayem. Lamun urang keur boga masalah, keur sedih, keur hariwang, di zawiyah dzikir, urang bakal manggihan kakuatan anu teu kaduga. Éta lain kusabab jalma-jalma di dinya pangsaé-saéna, tapi kusabab urang ngahadirkeun Zat anu Maha Kuasa di hati urang. Rasulullah Shallallahu Alaihi Wa Sallam ngadawuh: {قَالَ اللهُ تَعَالَى: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي} (Muttafaq Alaih). "Allah Ta'ala ngadawuh: Kami nurut kana sangkaan hamba Kami ka Kami, jeung Kami bareng jeung maranéhna lamun maranéhna inget ka Kami." Kumaha lamun hate urang geus péot, geus kakeueung ku dosa? Zawiyah dzikir téh tempat anu mujarab pikeun ngabersihan. Di dinya, urang bakal ditéangan ku rahmat Gusti. Sakumaha ceuk Ibnu Athaillah As-Sakandari dina Al-Hikam, "Harta karun tina pangacian Gusti téh moal aya tungtungna, sarta rahmat-Na langkung lega tibatan sagala dosa." Mun urang datang ka dinya kalayan nangis, kalayan muji ka Allah, Gusti bakal ngabalesana. Teu aya hiji jalma anu datang ka Allah kalayan nangis teu dibales ku Gusti ku kanyaah. DinaZawiyah Dzikir, urang bakal diajar tawadhu'. Éta téh naha urang moal ngarasa leuwih alus ti batur. Urang sadar, yén urang téh hina di hareupannana Gusti. Lamun urang geus tawadhu', haté urang bakal jadi lemes. Janten lemes haté téh hiji anugerah anu luar biasa. Urang bakal leuwih gampil nampi nasihat, leuwih gampil ngamalkeun pangajaran. Ayeuna, kumaha urang minangka santri, minangka pelajar, tiasa ngaguar kautamaan Zawiyah Dzikir Thariqah ieu? Mimitina, datang we ka majelis-majelis dzikir. Henteu kedah langsung mikir tiasa ngalakukeun hal anu luar biasa. Cukup ku niat hayang ngadeukeutan Gusti. Ngarasa yén hirup urang téh butuh ku pangéling ka Allah. Dugi ka aya hiji jalmi, anu tos lami hirupna teu kantos ngiring majelis dzikir. Dina hiji peuting, anjeunna ngimpi, aya hiji jalmi nyarios, "Naha anjeun teu ngiringan majelis dzikir? Di dinya téh tempatna rahmat Gusti." Saatos ngimpi éta, anjeunna langsung milari majelis dzikir. Tur anjeunna mendak ketenangan anu teu pernah dipendak sateuacanna. Kadua, upami tos ngiringan, coba hadirkeun ati anu ikhlas. Henteu ukur ngiring-ngiring batur, tapi hayang leres-leres ngahaturanan diri ka Gusti. Sadar yén urang téh masih kénéh lemah, masih kénéh butuh bimbingan. Kitu deui, ulah sungkan pikeun naros ka guru-guru urang ngeunaan tatacara ngadzikir anu leres, ngeunaan tujuan thariqah. Loba pisan di antawis urang, anu teu ngartos naon sabenerna thariqah. Thariqah téh lain bid'ah, sanés kalakuan anu sesat. Thariqah téh jalur spiritual anu tos jelas ti Kanjeng Nabi Muhammad Shallallahu Alaihi Wa Sallam. Sadaya ieu kanggo naon? Pikeun nguatkeun kaimanan urang salaku generasi penerus. Pikeun ngahirupkeun deui rasa spiritualitas di diri urang. Supaya urang teu kagoda ku hirup anu ukur fokus kana materi, tapi inget yén hirup ieu téh ngan titipan jeung titipan anu bakal balik ka Gusti Allah. Urang ulah nepi ka jadi jalma anu kaleungitan rasa nalika maca Al-Qur'an, nalika solat. Zawiyah Dzikir téh tempat urang meunangkeun deui rasa eta. Panutupan anu tiasa disanggakeun ku sim kuring, jadikanlah zawiyah dzikir thariqah minangka hiji tempat anu penting dina kahirupan urang. Mimitian ku hadir, niat anu ikhlas, sareng tatakrama anu sae. Sing taliti dina ngajalankeun paréntah agama, teu ukur dina zahir (lampah), tapi ogé dina batin (hate). Mugi urang sadaya tiasa janten jalmi anu cinta ka Gusti, cinta ka Rosul-Na, sareng cinta ka sasama. Ayeuna, hayu urang sasarengan ngadoa ka Gusti Allah Subhanahu Wa Ta'ala, mugi urang sadaya dipasihan kakuatan iman, dipasihan kasabaran dina ngalakonan ibadah, sareng dipasihan kabagjaan dunya dugi ka akherat. Mangga urang sami-sami ngangkat panangan. Ya Allah, Gusti Anu Maha Welas, Gusti Anu Maha Asih. Dinten ieu abdi sadaya ngadugikeun pangabaktos ka Anjeun kalayan hate anu pinuh ku rasa syukur. Mugi Anjeun maparin rahmat sareng karunia ka urang sadaya. Mugi Anjeun hartoskeun hate urang ku cahaya iman, terangkeun jiwa urang ku pangéling ka Anjeun. Mugi Anjeun paringkeun kakuatan kanggo tetep dina jalan Anjeun, ngalakonan parentah Anjeun, sareng ngajauhan larangan Anjeun. Mugi Anjeun paringkeun kaikhlasan dina ngadugikeun dzikir, sarta ngajadikeun dzikir téh bekel hirup pikeun kami sadaya. Ya Allah, mugi Anjeun ngahapunten sagala dosa-dosa kami, dosa sepuh kami, sareng dosa sadaya kaum muslimin muslimat. Mugia urang sadaya kalebet jalmi-jalmi anu bagja di dunya sareng di akherat. Aamiin Ya Rabbal Alamin. Hatur nuhun pisan kana sadaya perhatosanana. Hapunten bilih aya kalepatan dina biantara, boh dina ucapan atanapi lampah. Mugia naon anu tos didugikeun tiasa mangpaat kangge urang sadayana. وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ