Tentu, ini dia naskah ceramah dengan tema menunda taubat, gaya lucu dan humoris, dalam bahasa Sunda, untuk durasi 15 menit, dan target audiens masyarakat desa:
---
اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ. وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا. مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ. وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيمًا كَثِيرًا. أَمَّا بَعْدُ. قال تعالى: {وَتُوبُوا إِلَى اللهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}. رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي.
---
Alhamdulillah, para Bapak, Ibu, sadaya tatangga anu sami-sami dipihormat, ti alim ulama, para kiai, ajengan, ustadz, ustadzah, khususna ka tokoh masyarakat urang dieu anu kuring sono pisan, nyaeta Bapak Rahmat, anu beungeutna alus teuing mun dibandingkeun jeung dompet kuring, hehehe. Pamungkas tangtos ka Sadayana hadirin anu ku Allah SWT dipasih anugerah paningal, panguping, tur teu hilap tikalan anu matak ngadegdeg kana hate insya Allah.
Kumaha daramang sadayana? Mugia urang sadaya aya dina rahmat sareng karidoan Allah SWT. Amin ya rabbal alamin. Dina kasempetan anu sae ieu, kuring bade ngadugikeun hiji topik anu sigana mah tos loba urang apal, tapi teu nanaon, da ibarat sangu atah, sabaraha kali didahar teu bakal beureum, sanes kitu? Nyaeta ngeunaan "Menunda Taubat" atanapi ngagolérkeun tobat. Da ieu mah tos umum kang, mun geus apal tapi sok dipilampah wae.
Bapak-bapak, Ibu-ibu, urang sadayana teu luput tina kakirangan, teu luput tina dosa. Nu namina hirup mah ibarat kana parigel, aya mangsa keur meujeuhna ngeunah, Aya kalana rada sesa reungit. Dosa teh ibarat cicirén anu ngabagel dina hate urang, anu mun teu geura diberesihan, engke mun geus kakek-kakek, awakna tos teu kuat nangtung, nembe inget hayang tobat. Tah, ieu nu matak bahaya!
Patepangan jeung Allah SWT mah teu aya nu terang iraha waktosna. Bisa wae isuk, beus, atanapi pas nuju ngagoreng aci, tibang-tibang paripaosna. Lamun urang nunda taubat dugi ka maot, urang bakal mendak Allah SWT kalayan kaayaan teu ngaberesan urusan jeung Anjeunna. Cik bayangkeun, urang rek ka pangadilan, tapi kabeneran nu didugikeunna tos teu aya, pas datang ka dinya aya tulisan "Senén Tutup, Ka Hiji Dinten Ngan Dinten Salasa Buka". Mun urang pas sumpingna pas Senen kumaha? Jelas moal diladenan!
Allah SWT dina Al-Qur'an surat An-Nur ayat 31 ngadawuh:
Malah dina hadits anu sanes, Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngadawuh:
Hartina, “Saestuna Allah SWT nampi taubat hiji jalma salami napasna teu dugi ka tikorona (hartina, salami masih hirup keneh).” Nah, lamun geus ngagelor, nya tangtu moal ditalika ku Allah. Ibaratna bati teu acan manggih meunang, tiheula eureup-eureup.
Aya urang cerita, aya hiji jalma anu karesepna keneh ngadahar bala-bala bari ditemani ku lagu dangdut titin dindang. Dosa dilakukeun unggal poe, tapi mun ditanya rek tobat iraha? Jawabna, "Ah, engke we lah, mun geus ngora deui." Naha atuh loba budak ngora ayeuna nu geus culang-cileung? Eta mah lain alesan!
Kadang urang teh sok ngarasa leuwih pinter ti Allah. Ceuk urang dina hate, "Ah, Allah mah Maha Pengampun, moal nanaon mun ayeuna we heula." Leres, Allah Maha Pengampun, tapi Allah oge Maha Adal. Ulah nepi ka ngarasa kawantun ku rahmat Allah, da engke balikna kalah cilaka. Saurna juragan nu dipihormat, "Bisi geus waktuna mulih ka jati mulang ka asal, tapi can aya bekel narajang ka alam baka, karunya teuing."
Cik mangga renungkeun, urang teh hirup di dunya ieu teh teu lami. Sakiceup panon, sabalikna curuk. Mun urang ningali kolot urang ti kapungkur, ayeuna geus teu aya. Urang sorangan engke oge bakal nuturkeun. Kapan deui rek ngabenerkeun diri, kapan deui rek ngarobah kalakuan nu teu sae? Ulah nepi ka ngadago-dago anu moal datang, da mopolohok bati tungkul.
Ulama-ulama baheula, tos ngengingkeun naséhat:
Taubat nasuha teh sanes ngan saukur ngucapkeun "Astaghfirullah" bari ngadegdeg ngadadak. Tapi ngabogaan niat anu kuat, kajengasan hate, sarta teu ngulangin deui dosa anu sami. Sarta mun dosa eta patali jeung hak jalma lain, kudu dipulangkeun, sanes kitu? Ulah ngan ukur jeung Allah, jeung tatangga oge kudu urusann