اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ، نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. أَمَّا بَعْدُ. كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ. رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي
Sampurasun, Bapak-Bapak, Ibu-Ibu, warga sadayana anu kasep, anu geulis, anu karasep... komo nu nuju ngalalamun mikiran hutang mah, tong diemutan, engké ogé aya jalan kaluarna asal rajin ibadah!
Anu ku sim kuring dipihormat, para sepuh, ajengan, kiai, asatidz, sarta tokoh masarakat désa ieu, wabil khusus ka Bapak Kepala Désa anu nuju sumringah, hatur nuhun kasumpinganana. Teu hilap ka para bapa, ibu, sarta barudak ngora anu parantos kersa calik saheulaanan di dieu, nahan lapar demi ngupingkeun ceramah.
Bapak Ibu, urang téh kedah bungah. Cobi emutan, upami teu aya Kanjeng Nabi Muhammad SAW, meureun urang ayeuna masih kénéh "zaman jahiliyah". Jahiliyah téh sanés hartosna teu gaduh HP, tapi hartosna "teu aya aturan". Baheula mah, batur salah saeutik, langsung diadu domba, teu aya nu naros "aya masalah naon?". Ayeuna mah alhamdulillah, saeutik-saeutik curhat di grup WA, nya? Éta mah jahiliyah modérn, namina!
Zaman baheula mah poék, Ibu. Sanés poék listrikna pareum, tapi poék haténa. Jalma gampang pisan nelik batur, nepi ka aya tradisi nu goréng pisan. Allah SWT parantos ngadawuh dina Al-Qur'an surah Ibrahim ayat 1:
كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ
"Kitab anu Kami turunkeun ka anjeun (Muhammad) sangkan anjeun ngaluarkeun manusa tina gelapna kaayaan nuju ka cahaya nu caang benderang."
Nabi urang téh saumpami lampu "emergency" nu sakitu caangna, ngagentos obor-obor jahiliyah nu peupeus. Nabi sumping mawa cahaya tauhid. Baheula mah sagala disembah, ti mimiti batu nepi ka tangkal karendéng, disembah ku jalma nu kurang dahar meureun nya? Nabi sumping, "Heh, ulah disembah batu mah, disembah mah Gusti Allah!"
Rasulullah SAW ngadawuh dina hiji hadits:
Tah, Ibu-Bapak, urang di dieu nuju néangan élmu. Hartosna, urang nuju jalan-jalan ka surga. Mugi-mugi pas dugi ka surga engké, teu aya nu katinggal dombana di kandang, atanapi hilap mareuman kompor!
Cobi bayangkeun, Nabi Muhammad SAW téh bageur pisan. Sanajan sering dikucékan, dihina, malah kungsi dialungkeun batu nepi ka suku damis (getihan), Nabi mah kalah ngadua, "Ya Allah, mugi dipaparin hidayah, margi aranjeunna teu acan terang." Ari urang kumaha? Dihina saeutik ku tatangga, langsung posting di Facebook, "Sabar aya batasna!" Padahal mah, ari sabar téh euweuh batasna, Bu! Nu aya batasna mah cicilan motor!
Hikmah urang nuju ka zaman cahaya téh nyaéta urang janten gaduh akhlak. Urang janten terang mana nu haram, mana nu halal. Ayeuna mah tos teu aya deui jalma nu ngubur budak awéwé hirup-hirup. Ayeuna mah, nu aya téh kolot nu ngadidik budakna sangkan soleh. Tah, éta berkahna cahaya Islam.
Hayu urang sami-sami ngalaksanakeun sunnah Rasul. Sanés ngan saukur maca sholawat, tapi ogé meneladani sipatna. Jujur dina dagang, nyaah ka tatangga, sarta sabar dina nyanghareupan cocoba kahirupan. Ulah dugi ka sholat rajin, tapi ka tatangga sok ngajak ribut perkara taneuh nu sakedik pisan.
Ahirna, sim kuring neda dihapunten bilih aya cariosan anu kurang merenah, atanapi aya nu kasinggung haténa. Da sim kuring mah manusa biasa, sanés malaikat nu teu gaduh dosa. Upami aya élmu anu manfaat, mangga candak, upami aya nu lucu, mangga seuri, tapi ulah seuri bari sare!
Mugi-mugi urang sadaya kalebet umat Nabi Muhammad SAW anu kenging syafaat di yaumil akhir, sarta tiasa kumpul deui di surga-Na. Amin ya Rabbal Alamin.
Sateuacan ditutup, hayu urang du’a heula:
Ya Allah, jadikeun désa kami désa anu barokah, jauhkeun tina bala, caketkeun kana rahmat-Mu. Gusti, padangkeun manah kami ku cahaya Islam, sangkan kami tiasa ngambah jalan kahirupan kalayan rido-Mu.
وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ